17/3/2007 -neler oluyor?

farkındayım bir şeyler iyi gitmiyor. ama çözemiyorum.
avunmak adına kendime yalandan kuleler inşa ediyorum. sonra onları bir bir, yerle bir ediyorum. sonra bir daha, sonra bir daha… bu böyle sürüp gidiyor.

sıkılıyorum. hem de çok.

işe gidiyorum, eve dönüyorum. zoraki merhaba diyenlere aynı zorakilikte selam veriyorum. bazıları beni, ben bazılarını es geçiyorum.
sıkılıyorum yapaylıktan, dostlarıma gitmek istiyorum ama akşam olduğunda aynı kararlılıkta vazgeçiyorum.

dışarıya çıkıyorum.
son sürat yaşıyor insanlar. bakıyorum etrafıma hep bir yerlere yetişme telaşındalar, 
koşarcasına adımlar.
sonra bir bakıyorum onların arasında hatta en başında kendimi görüyorum.

boş geliyor çoğu şey. keyif alarak yaptığım pek çok şey de yabancı geliyor artık.

evet farkındayım ve artık eminim  “bir çemberin içindeyim lakin kafam dışarda!!!”