30/11/2006 -acı ama gerçek! |
hayatın meşgalesinde geç farkettiğim bir şey. bugün bunaldığım bir an yine düşündüm bunu. şu yalan dünyada o kadar kalabalığın eşin dostun akrabanın içinde yapayalnızım. ne tuhaf aslında! şimdi saysam benim için her şeyi (maddi-manevi) yapabilecek bir elin parmak sayısı kadar dostum olmasına rağmen bugün zirve yapan içimde sıkıntıyı aktaracak, anlatacak, beni anlayabilecek birini bulamadım. dolayısı ile aramadım hiç kimseyi. içime attım çoğu zaman olduğu gibi. şunu anladım ki batarsam da çıkarsam da bunu tek başıma yapacağım. evet. acı ama gerçek. böyle!
|
|
|
Hakkımda
 '
blogunu beğendiğim bir arkadaşım. "sadece kendim için yazıyorum. boşalmak için. sadece ben varım. bencilce belki ama öyle" demişti ve de eklemişti. "sadece kendin için yaz bence." evet sanırım benim aradığımda böyle bir şeydi işte. içimdeki fırtınaları, ateşleri, yağmurları bir şişeye doldurup blog okyanusuna bırakmak.....
|